16 Şubat 2009

Dört Mum Hikayesi

Dört mum yavaşca yanıyordu.
Ortam çok yumuşaktı ve konuştukları duyuluyordu.


İlki söyledi:
"Ben barışım! Artık kimse benim yanık kalmamı sağlamıyor, sanıyorum söneceğim. "
Alevi hızla azaldı ve bütünüyle söndü.


İkincisi söyledi:
"Ben inancım! Neredeyse herkez benim artık gerekli olmadığımı düşünüyor. O nedenle daha fazla yanık kalmama hiç gerek yok."
Konuşmayı bitirdiği zaman, bir rüzgar hafifçe esti ve onu söndürdü.


Üzgünce üçüncü mum sırası gelince konuştu:
"Ben sevgiyim! Yanık kalmak için artık gücüm kalmadı. İnsanlar beni bir kenara bıraktı ve önemimi anlamadı. Kendilerine en yakın olanları bile sevmeyi unuttular. "
Ve hiç zaman yitirmeden söndü.


Ansızın...
Bir çocuk odaya girer ve üç mumun yanmadığını görür.
"Neden yanmıyorsunuz sizin sonuna kadar yanmanız gerekir. "
Bunu söyleyerek, çocuk ağlamaya başlar.


Ardından dördüncü mum söyler:
"Korkma ben hala yanıkken diğer mumları yeniden yakabiliriz."


"Ben umudum!;



Umudun alevi yaşamınızdan, asla sönmemesi dileğiyle..

TILSIM

Alıntıdır.
resim : deviantART


8 YORUMLAR :

ilham perisi dedi ki...

İnşallah diyorum canım benim..İnşallah umut hiç mi hiç yakamızı bırakmaz..

Arzu Breda dedi ki...

@ ilham perisi, ben de senin duana "Amin" diyorum, perilerin piri... :)))

Nurdan Gencel dedi ki...

çok güzel..

TILSIM dedi ki...

Yorumlarınız için teşekkürler arkadaşlar.

ilerlemeyentakvim dedi ki...

gerçekten çok güzeldi...bende geçen hep bu söze takmıştım yazında üstüne bal kaymak oldu:)) ne olduğunu bilmediğim bir umudum var hala:))

Arzu Breda dedi ki...

ilerlemeyentakvim,
Çok teşekkür ederim... İçindeki umut hiç bitmesin...

Sevgiyle kal... :)))

immortALance dedi ki...

Umut yaşamaktır. :) GErçekten çok ders verici...

TILSIM dedi ki...

Yorumlar için teşekkürler İlerlemeyentakvim ve immortALance.