24 Eylül 2008

Yüzünü Güneşe Dönen İnsan Gölge Görmez




(Bir arkadaşımın başından geçen ders alınacak bir olayı hepinizle paylaşmak istiyorum.)

Bir gün bir taksiye atladım ve havaalanından hareket ettik. Sağ şeritte yol alırken siyah bir araba park ettiği yerden aniden yola, önümüze çıktı. Taksi şoförü sert bir şekilde frene bastı, kaydı ve diğer arabaya çarpmaktan milim farkıyla kurtuldu.Diğer arabanın sürücüsü camdan başını çıkartıp bağırmaya ve küfretmeye başladı.Taksi şoförü ona gülümsedi ve içten bir şekilde el salladı. Ve gerçekten çok arkadaşçaydı.

Sordum: 'Neden bunu yaptığınız? Adam neredeyse arabanızı mahvedip ikimizi de hastaneye gönderecekti.'

Taksi şoförü bana, şimdi 'Çöp Kamyonu Kanunu' dediğim şeyi öğretti.Şoför pek çok insanın çöp kamyonu gibi olduğunu açıkladı. Her tarafta çöp dolu olarak dolanıyorlar; kızgınlık, öfke ve hayal kırıklığı dolular. Çöpleri biriktikçe onu bırakacak bir yere ihtiyaç duyuyorlar ve bazen sizin üzerinize bırakabilirler.Kişisel almayın. Sadece gülümseyin, onlar için iyi şeyler temenni edin ve yolunuza devam edin. Onların çöpünü alıp işyerinize, evinize veya sokaktaki diğer insanlara dağıtmayın.İşin ana fikri şu ki, başarılı insanlar çöp kamyonlarının günlerini mahvetmesine ve ellerine geçirmesine izin vermezler. Hayat sabahları pişmanlıklarla uyanmak için çok kısa, dolayısıyla 'size iyi davranan insanları sevin, iyi davranmayanlar için dua edin.'Hayat %10 onuyla ne yaptığınız, %90 onu nasıl alıp karşıladığınızdır.

asi yürek alıntıdır.

4 YORUMLAR :

Arzu Breda dedi ki...

Canım, yokluğumu hissettirmediğin için teşekkür ederim.

Ders alınacak, çok güzel bir hikaye. Paylaştığın için, teşekkürler.

Başlık ise MÜKEMMEL. Helen Keller'in sözü, çok beğendiğim özlü sözlerden biridir.

TILSIM dedi ki...

Rica ederim canım.Beğendiğine sevindim.
Zaten bu hikayede ilk dikkatimi başlık çekmişti,sonrasıda gayet güzel bir konu paylaşmakta yarar vardı.
sevgiyle kal

insansevgisi dedi ki...

Gerçekten harika ve bir o kadar düşündürücü bir olay...

Musibetin şokunu yediğin anda sükuneti sağlamak her babayiğidin harcı değil...

Yapabilene ne mutlu..

Paylaşım için teşekkürler...

esen kalın..

Arzu Breda dedi ki...

Sevgili Hakan,

Herkesin harcı değil tabii ki... Ancak, babayiğidin harcıdır. Öyle kolay babayiğit olunmuyor.

Değerli yorumun için teşekkürler. :))

Sevgiyle kal...